پاسخ به ۱۰ باور غلط درباره جراحی دیسک گردن

اردیبهشت ۹, ۱۴۰۴
پاسخ به 10 باور غلط درباره جراحی دیسک گردن

در مورد جراحی دیسک گردن، باورها و تصورات غلط زیادی به‌صورت عمومی وجود دارد که بسیاری از آن‌ها مبنای علمی ندارند و می‌توانند باعث ترس یا تصمیم‌گیری اشتباه شوند، تصورات نادرستی مانند اینکه بعد از عمل دیسک گردن، فرد برای همیشه دچار محدودیت حرکتی می‌شود، یا نمی‌تواند به ورزش برگردد، یا این تصور که احتمال فلج‌شدن یا عود دیسک گردن بعد از جراحی بسیار زیاد است.

در ادامه، بعضی از این باورهای غلط را باهم مرور می‌کنیم و با مراجعه به منابع علمی، می‌بینیم که اطلاعات درست و دقیق درباره هرکدام چیست.

❌ باور اول: احتمال عدم موفقیت عمل دیسک گردن زیاد است

واقعیت

عدم موفقیت جراحی دیسک گردن و بازگشت (عود) دیسک، یکی از احتمالات بعد از عمل است، اما مطالعات نشان می‌دهند که احتمال این اتفاق، بسیار پایین‌تر از تصور عمومی است.

بر اساس نتایج تحقیقات، جراحی دیسک گردن برای درمان رادیکولوپاتی (فشار روی ریشه‌های عصبی) به‌طورکلی موفقیت‌آمیز است و باعث بهبود قابل‌توجه بیماران می‌شود. در پیگیری دو ساله، همه بیماران صرف‌نظر از نوع تکنیک (دیسککتومی یا فیوژن) کاهش چشمگیری در درد گردن، درد بین‌کتفی و درد بازو داشتند و کیفیت زندگی آن‌ها هم در جنبه‌های جسمی و هم روانی به طور مداوم بهتر شد.

عدم موفقیت یا عود دیسک گردن به عوامل متعددی از جمله شدت آسیب دیسک، یک‌سطحی یا چندسطحی بودن جراحی، شرایط جسمانی فرد و همچنین انتخاب جراح بستگی دارد، اما به‌طورکلی احتمال بازگشت مشکل دیسک گردن و نیاز به جراحی مجدد در افراد، بین ۱ تا ۵ درصد است (منبع).

💡 چطور می‌توان از عود دیسک گردن جلوگیری کرد؟

موارد زیر، چندتا از مؤثرترین راهکارها برای پیشگیری از عدم موفقیت جراحی دیسک گردن و بازگشت مشکل هستند.

انتخاب جراح باتجربه: مهم‌ترین عامل موفقیت جراحی دیسک گردن، انتخاب تیم جراحی باتجربه در زمینه جراحی ستون فقرات گردنی است که می‌تواند ریسک آسیب به عصب‌ها، جابه‌جایی ایمپلنت یا جوش‌نخوردن مهره‌ها را به حداقل برساند.

تشخیص درست قبل از عمل: باید با استفاده از MRI و معاینه دقیق، محل دقیق آسیب مشخص شود و اطمینان حاصل شود که بیمار واقعاً به جراحی نیاز دارد. تشخیص اشتباه می‌تواند باعث ماندگاری درد یا نیاز به عمل مجدد شود.

سبک زندگی سالم: بیمارانی که سیگار می‌کشند، دیابت دارند یا دچار پوکی استخوان هستند، بیشتر در معرض عوارض و حتی عدم‌موفقیت جراحی دیسک گردن هستند. ترک سیگار و کنترل این بیماری‌ها قبل از جراحی شانس موفقیت را بالا می‌برد.

مراقبت بعد از عمل: استفاده از گردنبند طبی، اجتناب از فعالیت‌های سنگین و حضور در جلسات پیگیری پزشکی، به جوش‌خوردن درست مهره‌ها و جلوگیری از عوارض کمک زیادی می‌کند.

❌ باور دوم: جراحی دیسک گردن دوره نقاهت طولانی دارد

واقعیت

دوره نقاهت جراحی دیسک گردن به نوع عمل (میکروسکوپی، لیزری و آندوسکوپی) بستگی دارد، اما به‌طورکلی چون هر سه روش، کم تهاجمی و با برش‌های کوچک (۱ تا ۳ سانتیمتر) هستند، دوره نقاهت طولانی ندارند و بین ۱ تا ۴ هفته بعد از عمل فرد می‌تواند به‌تدریج به زندگی روزمره برگردد.

نوع جراحیزمان نقاهت
دیسککتومی۲ تا ۴ هفته
دیسککتومی و فیوژن۴ تا ۶ هفته
تعویض دیسک گردن۲ هفته

دوره نقاهت جراحی دیسککتومی معمولاً بین ۲ تا ۴ هفته است و در این مدت فرد می‌تواند به‌تدریج به امور روزمره خود برگردد، البته ممکن است طبق تجویز پزشک، در این مدت استفاده از بریس گردنی ضروری باشد، اما برای بازگشت به کارهای سنگین‌تر مانند برداشتن اجسام یا چرخش گردن، معمولاً افراد باید ۱ الی ۲ ماه صبر کنند و تمرینات فیزیوتراپی مخصوص را انجام دهند (منبع).

دوره نقاهت این جراحی حدود ۴ تا ۶ هفته است  و در این مدت معمولاً استفاده از بریس گردنی (از نوع سخت) تجویز می‌شود چراکه هنگام جوش‌خوردن مهره‌ها باید از حرکت ناگهانی گردن جلوگیری کرد، اما فعالیت‌های سنگین مانند ورزش یا بلند کردن اجسام تا ۲ الی ۳ ماه ممنوع است (منبع).

جراحی تعویض دیسک گردن نسبت به دو جراحی قبل دوره نقاهت کوتاه‌تری دارد و معمولاً بعد از ۲ هفته، فرد می‌تواند به فعالیت‌های سبک روزمره برگردد، البته دست‌کم تا یک ماه باید از خم‌کردن چرخش شدید گردن، یا بلند کردن اجسام سنگین‌تر از ۲.۵ کیلوگرم خودداری کند. انجام فعالیت‌ها و ورزش‌های سنگین تا ۳ ماه ممنوع است.

❌ باور سوم: بعد از عمل دیسک گردن، جای زخم روی گردن می‌ماند

واقعیت

این تصور مربوط به جراحی‌ دیسک گردن به روش قدیمی (جراحی باز) و با برش زیاد روی ناحیه گردن است. در حال حاضر عمل دیسک گردن با تکنیک‌های کم تهاجمی مانند آندوسکوپی، میکروسکوپی و لیزر انجام می‌شود. در این روش‌ها برش‌ روی سطح پوست معمولاً بین ۱ سانتیمتر (در روش‌های لیزر و آندوسکوپی تا نهایتاً ۳ سانتیمتر (در روش میکروسکوپی است که نسبت به جراحی‌های سنتی و تهاجمی، بسیار کوچک‌تر است.

مراقبت‌های پس از عمل، مانند استفاده از کرم‌های ترمیمی و محافظت از زخم در برابر نور خورشید، نقش مهمی در بهبود ظاهر جای زخم دارد. مطالعات هم نشان می‌دهند که در اکثر بیماران، جای زخم پس از ۶ تا ۱۲ ماه به‌طور قابل‌توجهی محو می‌شود و در بسیاری از موارد، به‌ویژه با تکنیک‌های زیبایی، تقریباً غیرقابل‌تشخیص هستند.

❌ باور چهارم: بعد از عمل دیسک گردن باید همیشه مسکن مصرف کرد

واقعیت

اکثر افراد حدود ۴ تا ۶ هفته بعد از جراحی، کاهش قابل‌توجه درد و بهبود عملکرد گردن را تجربه می‌کنند و اگرچه در این دوره، مسکن‌ها (مانند استامینوفن، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مثل ایبوپروفن، یا در موارد شدید، اوپیوئیدها) برای مدیریت درد حاد تجویز می‌شوند، اما این استفاده موقتی است.

تمرینات فیزیوتراپی از جمله راه‌هایی است که بعد از گذشت دوران نقاهت اولیه (بهبود زخم) برای کاهش درد و افزایش انعطاف‌پذیری و بازیابی عملکرد گردن استفاده می‌شود و از این طریق، فرد به‌تدریج از مصرف مسکن‌ بی‌نیاز می‌شود.

وابستگی دائمی به مسکن‌ها معمولاً به دلیل عوارض احتمالی جراحی (مانند فیوژن ناموفق یا آسیب عصبی) یا مدیریت نادرست درد ایجاد می‌شود، که معمولاً با مراجعه به یک تیم جراحی باتجربه، و رعایت مراقبت‌های پس از عمل دیسک گردن می‌توان از آن پیشگیری کرد.

❌ باور پنجم: بعد از عمل دیسک گردن نمی‌توان ورزش کرد

واقعیت

برخلاف این تصور نادرست، پس از جراحی دیسک گردن فیزیوتراپی (توان‌بخشی) و تمرینات ورزشی بخش کلیدی فرایند درمان هستند و اگر تحت‌نظر پزشک و فیزیوتراپیست انجام شوند نه‌تنها آسیبی ایجاد نمی‌کنند، بلکه به بهبود عملکرد گردن، کاهش درد، و بازگشت به زندگی فعال کمک می‌کنند.

از حدود ۴ تا ۶ هفته بعد از جراحی، برنامه‌های توان‌بخشی شامل تمرینات استقامتی، تقویت ایزومتریک، و تمرینات کششی آغاز می‌شوند تا به بهبود قدرت عضلانی و دامنه حرکتی کمک کنند.

اهمیت فعالیت و تحرک کنترل‌شده بعد از جراحی دیسک گردن به‌قدری است که حتی مطالعات نشان می‌دهند بیمارانی که در برنامه‌های توان‌بخشی پرتحرک شرکت کردند، در مقایسه با گروه‌های کم‌‌تحرک، نتیجه بهتری در زمینه کاهش درد و انعطاف‌پذیری گردن به‌دست آوردند.

 چه زمانی می‌توانم به ورزش برگردم؟

بازگشت به ورزش بعد از عمل یک فرایند مرحله‌ای است و زمان آن، به شدت آسیب دیسک و نوع جراحی بستگی دارد، اما به‌طورکلی در صورت موفقیت‌آمیز بودن جراحی و تمرینات توان‌بخشی، فرد ۳ تا ۶ ماه بعد از عمل دیسک گردن می‌تواند به‌تدریج به فعالیت‌های ورزشی حرفه‌ای برگردد.

❌ باور ششم: احتمال فلج شدن بعد از دیسک گردن زیاد است

واقعیت

فلج دائم و ضعف شدید حرکتی در اثر آسیب به نخاع در جریان جراحی دیسک گردن، یک عارضه نادر، بسیار کمتر از ۱% است، بنابراین اگرچه موضوع جدی است، اما در صورت انتخاب یک جراح ماهر، جای نگرانی ندارد.

فلج موقت یا ضعف محدود به یک اندام (مانند بازو یا شانه) که به دلیل آسیب به ریشه‌های عصبی یا سندرم پالسی C5 ایجاد می‌شود هم در کمتر از ۱۰% از افراد بروز می‌کند و دائمی نیست. در صورت بروز این فلج موقت، فرد مدتی برای بالا بردن دست‌ها دچار مشکل می‌شود، اما بعد از ۶ هفته الی ۶ ماه انجام تمرینات فیزیوتراپی و تزریق داروهای ضدالتهاب، بهبود پیدا می‌کند.

❌ باور هفتم: جراحی عوارض دارد؛ اما جراحی‌‌نکردن ضرری ندارد

واقعیت

اگرچه جراحی دیسک گردن مانند هر روش درمانی دیگری می‌تواند در بعضی از موارد دارای عوارض احتمالی باشد، اما اگر فرد کاندید جراحی باشد و این روش درمانی را به تعویق بیندازد ممکن است با عوارض و مشکلات جدی‌تری درگیر شود.

از عوارض نسبتا شایع‌تر جراحی دیسک گردن می‌توان به مشکل خفیف و موقت در بلع، گرفتگی موقت صدا، یا عدم جوش‌خوردن کامل مهره‌ها در عمل فیوژن اشاره کرد که با تمرینات مخصوص، فیزیوتراپی یا جراحی اصلاحی (درمورد فیوژن) برطرف می‌شوند.

🚫 عوارض به تأخیر انداختن جراحی‌ چیست؟

کاندیداهای جراحی دیسک گردن معمولاً علائم شدیدی مانند درد گردن، درد بازو، گزگز دست و صورت، ضعف عضلانی، یا آسیب نخاعی دارند و به تأخیر انداختن جراحی می‌تواند منجر به موارد زیر شود.

  • تشدید یا تداوم درد: عدم درمان فتق دیسک می‌تواند فشار روی اعصاب را افزایش دهد و باعث تشدید درد و التهاب شود و درمان آن را دشوارتر کند.
  • آسیب دائمی به عصب یا نخاع: فشار مداوم می‌تواند به آسیب غیرقابل‌برگشت عصب یا نخاع مانند ضعف دائمی یا فلج منجر شود.
  • آسیب به سایر دیسک‌ها: عدم درمان فتق دیسک، فشار روی دیسک‌های مجاور را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث درگیر شدن بخش‌های دیگر ستون فقرات شود و ممکن است باری درمان، به جراحی اضافی یا پیچیده‌تری نیاز باشد.
  • کاهش اثربخشی جراحی: تأخیر در جراحی می‌تواند حتی شانس موفقیت یا میزان نتیجه‌بخشی جراحی دیسک گردن را هم کاهش دهد.

❌ باور هشتم: جراحی‌های کم تهاجمی به اندازه جراحی باز (سنتی) مؤثر نیستند

واقعیت

میزان اثربخشی جراحی‌های کم تهاجمی در کاهش درد و بهبود عملکرد گردن در بعضی موارد کاملاً مشابه یا حتی بهتر از جراحی باز است، ضمن اینکه استفاده از ابزارهای پیشرفته مثل میکروسکوپ و آندوسکوپ در جراحی کم تهاجمی به جراح اجازه می‌دهد تا بدون آسیب به بافت‌های سالم، دقیقاً به ناحیه آسیب‌دیده برسد و فشار روی اعصاب را برطرف کند.

این باور اشتباه ممکن است ناشی از این باشد که برخی از مشکلات دیسک گردن، حتما باید با استفاده از روش جراحی باز درمان شوند و در آن موارد خاص، روش‌های کم تهاجمی نتیجه‌بخش نیست.

❌ باور نهم: جراحی‌های کم تهاجمی فقط برای مشکلات خفیف دیسک مناسب هستند

واقعیت

جراحی‌های کم تهاجمی (آندوسکوپی، میکروسکوپی، و لیزر) برای طیف گسترده‌ای از آسیب‌های دیسک، از دیسک گردن خفیف تا دیسک گردن شدید مناسب هستند و امکان درمان شرایط پیچیده‌تر دیسک را با حداقل آسیب به بافت‌های اطراف فراهم کرده‌اند. مشکلات زیر، با روش‌های کم تهاجمی قابل جراحی هستند.

فتق (بیرون‌زدگی) دیسک: از فتق‌های خفیف که باعث درد موضعی می‌شوند تا فتق‌های شدید که فشار قابل‌توجهی بر ریشه‌های عصبی یا نخاع وارد می‌کنند.

بیماری دژنراتیو دیسک: از تخریب خفیف دیسک که باعث درد مزمن می‌شود تا موارد شدید که با ناپایداری ستون فقرات یا فشار روی عصب همراه است.

تنگی کانال نخاعی همراه با آسیب دیسک: از تنگی کانال نخاعی خفیف که باعث ناراحتی متناوب می‌شود تا موارد شدید که با رادیکولوپاتی یا میلوپاتی (فشار روی نخاع) همراه است.

ناپایداری ستون فقرات (اسپوندیلولیستزیس): از جابه‌جایی خفیف مهره‌ها تا موارد شدید که با درد و فشار عصبی همراه است.

  • چه زمانی به روش‌های تهاجمی (جراحی باز) نیاز است؟

در موارد زیر، ممکن است پزشک استفاده از روش جراحی باز را به‌جای جراحی‌های کم تهاجمی تجویز کند.

  • ناهنجاری‌های شدید ستون فقرات: در مواردی مانند اسکولیوز شدید، کیفوز یا اسپوندیلولیستزیس با درجه بالا، ستون فقرات دچار تغییرات ساختاری گسترده‌ای شده و برای اصلاح آن به جراحی باز با دسترسی وسیع و امکان تثبیت کامل مهره‌ها نیاز است.
  • تنگی شدید کانال نخاعی: در بعضی موارد، ممکن است برداشتن گسترده استخوان یا بافت فشاری ضروری باشد که در این صورت جراحی باز انتخاب مناسب‌تری است.
  • عفونت‌های فعال یا اسکارهای گسترده اپیدورال: وجود عفونت شدید یا بافت‌های زخم‌شده در اطراف نخاع می‌تواند مانع دسترسی ایمن و مؤثر در روش‌های کم تهاجمی شود و در چنین مواردی جراحی باز گزینه مناسب‌تری است.
  • تومور یا شکستگی‌های ستون فقرات: در مواردی مانند تومورهای اولیه یا شکستگی‌های ناپایدار و شدید، از جراحی باز برای برداشت کامل بافت آسیب‌دیده یا بازسازی ساختار ستون فقرات استفاده می‌شود.

❌ باور دهم: جراحی دیسک گردن باعث محدودیت دائمی حرکت گردن می‌شود

واقعیت

جراحی دیسک گردن اغلب نه‌تنها باعث محدودیت دائمی در گردن نمی‌شود، بلکه معمولاً زمانی که فرد به دلیل بیرون‌زدگی شدید دیسک گردن دچار محدودیت حرکتی شده است، از روش جراحی استفاده می‌شود تا دامنه حرکتی او بهبود پیدا کند.

به‌طورکلی بعد از جراحی‌های دیسک گردن و تا اثربخشی کامل جراحی و کاهش درد و التهاب، فرد محدودیت حرکتی موقتی خواهد داشت. این موضوع البته نهایتا ۲ الی ۴ هفته ادامه دارد و به‌تدریج و با انجام تمرینات فیزیوتراپی کاهش پیدا می‌کند.

جراحی فیوژن که با جوش‌دادن دو یا چند مهره گردن به یکدیگر انجام می‌شود، می‌تواند به‌صورت دائمی، دامنه حرکتی گردن را به‌ویژه هنگام چرخش و خم‌کردن، حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد محدود کند (منبع). البته میزان این محدودیت، به عواملی مانند تعداد سطوح فیوژن، محل فیوژن (C4-C7) و وضعیت بیمار بستگی دارد. این محدودیت معمولاً با فیزیوتراپی، تقویت عضلات گردن، و تمرینات کششی قابل‌مدیریت است، و اکثر بیماران با سازگاری بدن تأثیر کمی بر فعالیت‌های روزمره احساس می‌کنند.

❌ باور یازدهم: جراحی دیسک گردن فقط برای افراد میان‌سال مناسب است

واقعیت

برای انجام جراحی دیسک گردن، محدودیت سنی وجود ندارد و تصمیم‌گیری برای عمل، بیش از هر چیزی به شدت علائم (مانند درد شدید، ضعف عضلانی یا فشار بر نخاع)، سلامت عمومی بیمار، و عدم اثربخشی درمان‌های غیرجراحی انجام می‌شود.

افراد مسن‌تر ممکن است به دلیل بیماری‌های زمینه‌ای یا شرایط جسمانی خاص، نیاز به ارزیابی دقیق‌تری برای جراحی داشته باشند یا میزان اثربخشی عمل دیسک گردن در آن‌ها در مقایسه با افراد زیر ۴۰ سال متفاوت باشد، اما انواع جراحی‌های دیسک گردن برای افراد در سنین مختلف انجام می‌شود.

فهرست مطالب
مشاوره رایگان